rouba, michał (ur. 1893, zm. 1941 wilno)
malarz, grafik, członek wileńskiego towarzystwa artystów plastyków. studia artystyczne odbywał w latach 1912-14 w krakowskiej asp pod kierunkiem
j.malczewskiego, następnie w latach 1919-21 na wydziale sztuk pięknych usb w wilnie oraz w 1924 w paryżu. w 1930 odbył podróż studyjną do włoch, a od następnego roku prowadził w wilnie własną szkołę rysunku i malarstwa. brał udział w wystawach w rodzinnym mieście, w salonach warszawskich i krakowskich oraz ekspozycjach sztuki polskiej za granicą. malował przede wszystkim pejzaże i widoki miejskie. komponował krajobrazy symboliczne, często monumentalne, związane z realnymi fragmentami natury a jednocześnie zjawiskowe. dążył do pewnych uogólnień i stylizacji, spontanicznie dramatyzował przyrodę. strona formalna jego prac dowodzi znajomości kubizmu, jak również przemyślenia lekcji cezanne'a i wyciągnięcia z niej wniosków pod kątem własnego, romantycznego malarstwa. w drugiej połowie lat trzydziestych uprawiał również drzeworyt. ryciny jego poświęcone były tematyce pejzażowej, pojawiały się w nich także motywy architektury wileńskiej, np. kościół Św. anny. marginesowo zajmował się malarstwem ściennym - w 1927 wykonał dekorację kościoła w Żołudku k. lidy.
wileński dorożkarz, 1934
olej, płótno, 60,5 x 74,5 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(32102 bajtów)
pejzaż romantyczny, 1938
olej, płótno, 90 x 115 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(28933 bajtów)