zycie i tworczosc - pruszkowski tadeusz.

pruszkowski, tadeusz (ur. 1888 borucice k. Łęczycy, zm. 1942 warszawa (rozstrzelany))
malarz, pedagog, członek ugrupowań młoda sztuka, rytm, bractwo św. Łukasza. studia artystyczne odbywał w warszawie pod kierunkiem k.krzyżanowskiego. lata 1910-11 spędził w paryżu; nie uległ jednak wpływom malarstwa francuskiego, podziwiał natomiast halsa, velazqueza, zorna i sierowa. w 1922 został profesorem warszawskiej ssp, a w 1930 jej dyrektorem. był człowiekiem niewyczerpanej energii, rozlicznych zainteresowań i życiowych sukcesów. malował przede wszystkim portrety zarówno reprezentacyjne osobistości oficjalnych, jak j.piłsudski, g.narutowicz czy s.wojciechowski, jak również dekoracyjne i nieco stylizowane wizerunki kobiet oraz bardziej osobiste i bezpośrednie w charakterze podobizny własne i żony. w początkowym okresie twórczości wykonał również kilka dużych kompozycji figuralnych poświęconych tematyce wczesnopiastowskiej polski. był typem wirtuoza, tworzył z łatwością i brawurą, używał efektownych i lśniących kolorów częste były w jego palecie fiolety, róże, zielenie i żółcienie. obrazy jego podobały się bardzo publiczności wystaw, a ich autor cieszył się ogromną popularnością. niezmiernie ważną rolę odegrał jako pedagog, wychowawca i inspirator malarskiej młodzieży, dla której był nie tylko profesorem, ale także przyjacielem i współuczestnikiem artystycznych przedsięwzięć, do których można też zaliczyć organizowane przez niego słynne plenery w kazimierzu nad wisłą.