jamontt, bronisław


jamontt, bronisław (ur. 1886 dokudów k. lidy, zm. 1957 toruń)
malarz, pedagog, członek-założyciel wileńskiego towarzystwa artystów plastyków. studia artystyczne jamontta były fragmentaryczne będąc gimnazjalistą uczęszczał do wileńskiej szkoły rysunkowej trutniewa i rybakowa, a podczas studiów prawniczych w petersburgu (rozpoczętych 1908) korzystał z lekcji rysunku wieczornego, jako wolny słuchacz tamtejszej asp. wiedzę i kulturę malarską zdobył przede wszystkim drogą samodzielnych poszukiwań i doświadczeń. w 1909 przebywał w krakowie i zakopanem, gdzie zetknął się z grupą uczniów j.stanisławskiego. po raz pierwszy pokazał swe prace publiczności wileńskiej w 1915, a od 1919 brał systematycznie udział w ogólnopolskich wystawach sztuki, zdobywając w latach dwudziestych pewien rozgłos i uznanie (w 1924 otrzymał złoty medal za pejzaż z kaskadę). na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych odbył podróż do francji i włoch. w 1935 objął katedrę malarstwa w uniwersytecie wileńskim. działalność pedagogiczną kontynuował po wojnie w toruniu jako profesor wydziału sztuk pięknych umk. charakterystyczne dla twórczości jamontta są komponowane pejzaże, w których często występują rozłożyste drzewa i niebo pełne skłębionych obłoków oraz obrazy, których tematem jest stara architektura malownicze zakątki wilna, a w ostatnim okresie torunia. malarstwo tego artysty nosi niezatarte piętno środowiska, w którym się ukształtowało; przynależy niewątpliwie do szkoły wileńskiej, reprezentując jej nurt romantyczny.

pejzaż z dwoma czerwonymi domkami, 1929
gwasz, tektura, 48 x 63,5 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(35073 bajtów)


strona główna strona wyżej bibliografia

o webart temat strony: malarstwo polskie
stworzono: 23 marca 1999
aktualizowano: 23 marca 1999
opracował: jacek kopeć