hannytkiewicz, adam (ur. 1887 kraków, zm. 1946 wrocław)
malarz, pedagog, członek grupy plastyka. studia artystyczne odbywał w l. 1906-10 w krakowskiej asp pod kierunkiem
l.wyczółkowskiego, s.dębickiego i
j.pankiewicza. w 1915 był w wiedniu, w l. 1924 i 1932-33 przebywał w paryżu, gdzie wystawiał na salonach (d'automne i des tuileries) i w prywatnych galeriach. od 1909 zajmował się pracą pedagogiczną, ucząc w szkołach średnich w krakowie, wieliczce, inowrocławiu i poznaniu, do którego przeniósł się ostatecznie w 1919. tu, w 1926 założył własną szkołę sztuk pięknych, którą prowadził do 1934. był członkiem założycielem grupy wielkopolskich plastyków plastyka. po ii wojnie światowej (podczas której przepadł w poznaniu niemal jego cały dorobek artystyczny) zorganizował szkołę artystyczną w sędziszowie, a następnie powołany na stanowisko profesora wssp we wrocławiu wziął czynny udział w organizowaniu tej uczelni. malował portrety, pejzaże, obrazy historyczne, a przede wszystkim martwe natury złożone często z książek i kwiatów. stosował w nich chętnie perspektywą z podwyższonym horyzontem. silnie uproszczone, starannie skomponowane jego prace cechowała świetlistość barwy i miękka faktura malarska. w twórczości swej szukał artysta harmonii barwnych niezależnych od chwilowego oświetlenia, łączył zdobycze impresjonizmu ze zrozumieniem zasad nowoczesnej kompozycji.
martwa natura z jabłkami i butelką na tle różowej draperii, 1918
olej, płótno, 56 x 63 cm;
muzeum narodowe w poznaniu;
(31493 bajtów)
hannytkiewicz, adam
martwa natura z jabłkami i butelką na tle różowej draperii, 1918
temat strony: malarstwo polskie
