gotard, jan (ur. 1898 warszawa, zamordowany tamże 1943)
malarz, grafik, członek bractwa św. Łukasza. studiował początkowo prawo na uw, by podjąć następnie studia artystyczne na prywatnych kursach
k.krzyżanowskiego, które kontynuował w ssp pod kierunkiem
t.pruszkowskiego i w.skoczylasa w l. 1923-27. jako asystent t.pruszkowskiego prowadził rysunek wieczorny w l. 1929-37. był jednym z współzałożycieli bractwa św. Łukasza w 1925 i wespół z j.zamoyskim autorem jego statutu. uczestniczył we wszystkich wystawach bractwa, brał udział w pokazach sztuki polskiej za granicą, organizowanych przez tosspo. zasadniczym motywem malarstwa gotarda były portrety bądź studia portretowe traktowane jako temat rodzajowy. w formie swych prac nawiązywał do sztuki wielkich holendrów, włochów i niemców. wiele cech świadczy również o znajomości dzieł f.pączarskiego. w obrazach gotarda odnaleźć można, pokrewne twórczości tego artysty groteskowe przerysowywanie cech fizjonomicznych, świadome podkreślanie brzydoty, precyzyjne wypracowywanie na płótnie wyglądu ubiorów i przedmiotów. prócz portretu uprawiał również malarstwo historyczne i fantastyczno-alegoryczne, którego znamiennym przykładem może być
bajka o kopciuszku, przywodząca na myśl makabryczne groteski h.boscha. pierwsze prace gotarda odznaczały się ostrością konturów, udziwnioną gama barwna, niesamowitym nieraz oświetleniem. później artysta złagodził nieco naturalistyczną i bezlitosną precyzją rysunku poprzez pewną płynność i rozemglenie konturów. nie zerwał jednak w portretach z dosadną i pełną wyrazu charakterystyką twarzy modela.