brodowski antoni
brodowski, antoni (ur. 1784, zm. 1832 warszawa)
otrzymał staranne ogólne wykształcenie w domu i w szkołach prywatnych, przy czym uczył się także rysunku. po śmierci ojca, plenipotenta tadeusza brodowskiego, mostowski zabrał antoniego w 1805 do paryża w charakterze nauczyciela swoich dzieci. przebywając tam do 1808 miał się brodowski rzekomo kształcić u miniaturzysty jean-baptiste augustina. od schyłku 1809 przebywał ponownie w paryżu, tym razem jako stypendysta izby edukacji narodowej księstwa warszawskiego. początkowo studiował w pracowni davida, o od 1811 był jednym z nielicznych uczniów gerarda.
z końcem 1814 wrócił do warszawy, gdzie z braku odpowiedniego zajęcia podjął pracę urzędniczą. drogę do kariery artystycznej otworzył mu sukces na pierwszej wystawie sztuk pięknych w warszawie w 1819: za wielką kompozycję gniew saula na dawida otrzymał złoty medal. w 1820 został profesorem tymczasowym na wydziale sztuk pięknych na uniwersytecie, w 1824 - profesorem stałym a w 1829 - profesorem radnym.
rozwijając aktywną działalność pedagogiczną gruntownie przekształcił metody nauczania: obok studiów rzeźb antycznych pojmowanych jako wzór idealnego piękna, studium żywego modela, zalecał wzorowanie się na naturze. miał wykłady z mitologii.
brodowski żywo uczestniczył w życiu artystycznym warszawy. brał udział w wystawach w latach 1819-28. w 1823 uczestniczył w konkursie na kompozycję o temacie edypa.
włączył się w akcję organizowania konkursów, podjęta w 1825 przez warszawskich artystów dla zwalczania uprzywilejowanej pozycji artystów obcych. w związku z tym wykonał wraz z blankiem (nie zrealizowany) projekt malowideł ściennych do głównej sali redutowej w nowo wybudowanym teatrze narodowym. był od 1822 członkiem przybranym warszawskiego tpn, które już uprzednio, w 1809, przyjęło go w poczet członków "sposobiących się". opublikował rozprawę "co stanowi szkołę malarską". w czasie powstania listopadowego opiekował się z ramienia rządu narodowego belwederem.
tworzył kompozycje mitologiczne i biblijne, zwykle w dużych rozmiarach. z wydarzeń współczesnych w nie istniejącym obrazie nadanie dyplomu uniwersytetowi warszawskiemu przez cara aleksandra i.
przede wszystkim jednak bał brodowski malarzem portretów. naukowo społeczna działalność zetknęła go z umysłową elitą warszawskiej inteligencji, stał się w dużej mierze portrecistą sfer naukowych i literackich. do najlepszych jego prac należą: portret własny, portret brata, portret ks. ksawerego bobusza (zaginiony) i portret arcybiskupa szczepana hołowczyca.
dwaj synowie artysty józef i tadeusz byli również malarzami.
parys, ok. 1820
studium do obrazu hektor, parys i helena;
olej;
muzeum narodowe w poznaniu;
(84361 bajtów)
portret brata artysty, karola, 1815
olej, płótno, 59 x 44 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(88381 bajtów)
portret szczepana hołowczyca, 1828
olej, płótno;
muzeum narodowe w poznaniu;
(64930 bajtów)
portret aleksandra batowskiego
olej, płótno, 65 x 55 cm;
lwowska galeria obrazów;
(23018 bajtów)

temat strony:
malarstwo polskie
stworzono:
1 listopada 1998
aktualizowano:
1 listopada 1998
opracował:
jacek kopeć