bielska-tworkowska, leokadia


bielska-tworkowska, leokadia (ur. 1901 chrzanów, zm. 1973 warszawa)
malarka, graficzka, publicystka. studiowała w szkole przemysłowej we lwowie u k.sichulskiego w l. 1921-23 i w warszawskiej ssp u m.kotarbińskiego i t.pruszkowskiego w l. 1924-29. początkowo związana ze szkołą warszawską, od 1932 wystawiała samodzielnie w kraju i za granicą. według jej własnych kryteriów obraz istnieje na prawach specjalnie dla niego stworzonych, a rzeczą najważniejszą jest logika indywidualna płótna. artystka komponowała swe prace na zasadzie muzycznej harmonii elementów, zwracając dużą uwagę na stosunki walorowe. szczególną rolę w jej kameralnym z natury malarstwie odgrywały portrety, zwłaszcza kobiece. aczkolwiek celem tych wizerunków było przede wszystkim pozostawienie plastycznego śladu istnienia człowieka, to często bywały one dobitnie charakteryzowane, niekiedy nawet z pewnym zacięciem groteskowym. bielska była także zdolną akwaforcistką (w 1943 wydała tekę zawierającą 18 plansz z widokami krzemieńca) oraz recenzentką wystaw plastycznych (pisywała m.i. w "tygodniku ilustrowanym").

portret adama ważyka, 1932
olej, płótno, 86 x 80,5 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(48890 bajtów)


strona główna strona wyżej bibliografia

o webart temat strony: malarstwo polskie
stworzono: 23 marca 1999
aktualizowano: 23 marca 1999
opracował: jacek kopeć