zycie i tworczosc - beyer henryka.

beyer, henryka z minterów (ur. 07.03.1782 szczecin, zm. 24.10.1855 chrzanów pod warszawą)
początkowo uczyła się rysunku w szczecinie u malarza petera schmidta. w latach 1805-11, przebywając w berlinie u brata karola fryderyka, miniaturzysty i litografa, studiowała u gottfrieda wilhelma volkera, sławnego wówczas malarza kwiatów, dyrektora fabryki porcelany i profesora akademii berlińskiej. w 1811 przeniosła się do warszawy, gdzie w dwa lata później poślubiła wilhelma beyera, urzędnika państwowego. zawodowo zajęła się malarstwem po śmierci męża w 1819. fachowych rad udzielał jej brat karol fryderyk, od 1822 stale mieszkający w warszawie, i antoni brodowski. zajmowała się również pracą pedagogiczną. początkowo dawała prywatne lekcje, a w latach 1824-33 prowadziła pierwszą szkołę malarstwa i rysunku dla kobiet w polsce. uczestniczyła w wystawach warszawskich 1821-45 (medal brązowy w 1821, medale złote w 1823 i 1825, pochwała w 1828). malowała - olejno, akwarelą, rzadziej gwaszem - dekoracyjne martwe natury na wzór holenderskich, komponowane z kwiatów i owoców oraz niekiedy portrety w otokach kwiatów (portret jana kochanowskiego przemalowany z portretu cesarza aleksandra i w muzeum w czarnolesie).