zycie i tworczosc - aberdam alfred.

aberdam, alfred (ur. 1894 lwów, zm. 1963 paryż)
malarz, członek grupy plastycy nowocześni. w 1931 wyjechał na studia artystyczne w akademii monachijskiej. w czasie i wojny światowej przebywał w rosyjskim obozie jenieckim na syberii, był następnie w moskwie. po powrocie do kraju w 1921 podjął studia w krakowskiej asp pod kierunkiem t.axentowicza. wyjechał później do paryża, gdzie zdobywał nowe doświadczenia malarskie zwiedzając muzea i pozostając w stałym kontakcie z malarstwem współczesnym. stosunkowo szybko zaaklimatyzował się w środowisku paryskim, uczestniczył w wielu wystawach, zyskując pochlebne opinie krytyki już od 1924, kiedy to zwrócił na niego uwagę andre salmon. od 1926 brał udział w salonach paryskich (niezależnych i tuileries), uczestniczył w wystawie polskiej sztuki nowoczesnej w galerii editions bonaparte w 1929, tamże miał wystawę indywidualną w 1931. w 1932 odbyły się duże wystawy aberdama we lwowie (muzeum przemysłu artystycznego) i w warszawie (Żydowskie towarzystwo krzewienia sztuk pięknych). w 1933 został członkiem grupy plastycy nowocześni, powstałej w warszawie. w 1935 odbyła się we lwowie (zzpap) wystawa aberdama, chwistka, teisseyre'a i wodzickiej. w tymże roku artysta brał udział w wystawie artystów polskich działających we francji w paryskiej galerie des beaux-arts. po wojnie miał wystawy indywidualne w 1952 w paryżu, w 1961 w londynie, w 1962 w tel avivie. w 1970 w genewskim petit palais urządzono wystawę retrospektywny jego prac. aberdam uprawiał malarstwo olejne i rysunek. główny motyw jego prac to pejzaże, kompozycje figuralne, martwe natury. stosował formę uproszczoną, niemal schematyczną, charakteryzując przedmioty wyłącznie barwą i sposobem użycia materii malarskiej. muzykujące grupy, teatralne loże czy wnętrza polskich chat budował z plam barwnych będących formami samymi dla siebie, żyjących swą istotą kolorem. dla aberdama kolor stanowił abstrakcję formy, a forma abstrakcję żywego zjawiska.