kucharski, aleksander


kucharski, aleksander (ur. 18.03.1741 warszawa, zm. 05.11.1819 paryż)
prawdopodobie uczył się w warszawie u bacciarellego; od 1760 co najmniej w królewskiej akademii malarstwa i rzeźby w paryżu pod kierunkiem josepha-marie viena i carla van i.oo jako stypendysta stanisława augusta poniatowskiego. wbrew życzeniom mecenasa, który chciał w nim widzieć twórcę wielkich kompozycji "historpcznych", wyspecjalizował się w malarstwie portretowym. po wstrzymaniu w 1767 stypendium nie zrezygnował z nauki we francji, gdzie pozostał do końca życia. w czasie studiów był trzykrotnie nagradzany: w czerwcu 1760 otrzymał medal akademii za obraz ofiara manuego; w 1763 oraz 1769 tzw. prix d'expression za studium głowy. kucharski w paryżu cieszył się wzięciem jako portrecista arystokracji francuskiej, nie tylko w okresie ancien regime'u, ale również napoleońskim i restauracji. wyspecjalizował się w technice pastelowej, malował także miniatury. w 1776 był nauczycielem rysunku we francuskim domu królewskim, a w 1778 - u książąt de conde. z jego portretów są bardziej znane wizerunki architekta c. b. dumonta, książąt de conde, damy pałacowej żony delfina, markizy de juigne, hr. de polastron, markizy de lage de volude, a z rodziny królewskiej m.in. hr. d'artois, brata ludwika xvi i jego siostry elżbiety; kilkakrotnie malował też delfina karola ludwika (dwa razy w 1792), wzorując się na miniaturze noszonej zawsze przez marię antoninę. królową portretował dwukrotnie: w 1791 w pałacu tuilleries, gdy była już pod strażą (nieskończony portret) i w 1793 w więzieniu conciergerie, do którego dostał się potajemnie. portrety te zapewniły artyście uznanie arystokracji francuskiej. oba wizerunki królowej powtarzał wielokrotnie, zarówno sam artysta, jak i inni malarze, prawdopodobnie także anglee barbot, jedyna znana uczennica kucharskiego, która kopiowała wiele jego innych dzieł. ludwik xviii po powrocie do francji udzielał malarzowi zapomóg pieniężnych, a od 1815, kiedy kucharski przebywał już w przytułku sainte-perine, wypłacał mu do śmierci miesięczną pensję. we francji kucharski namalował też kilka portretów polaków, m.in.: michała wielhorskiego, marii i teresy czartoryskich, józefa sapiehy oraz, być może, ignacego i stanisława kostki potockich.
portret luizy d'esparbes, hrabiny de polastron, 1789
pastek, owal, ... x ... cm;
wersal zbiory wicehrabiny de fontenay;
(65353 bajtów)


portret damy
pastel, owal, 54 x 45 cm;
muzeum narodowe w warszawie;
(62889 bajtów)


strona główna strona wyżej bibliografia

o webart temat strony: malarstwo polskie
stworzono: 17 września 1999
aktualizowano: 17 września 1999
opracował: jacek kopeć